Bugun...
İNSANLIK HALİ...


Ayten BARAN
ayten.baran@gmail.com
 
 

      En zor zanaat insanı tanımak der ya büyüklerimiz. Çünkü yolunu kaybetti insan, özünü kaybetti, nereden ve neden geldiğini; nereye gideceğini unuttu. Daldı dünyanın şaşalı debdebesine kendini unuttu. Çünkü değişkenliğine ayak uydurulamayandır İnsanoğlu…

      İnsan denilen varlık çok farklıdır. Bazen, ‘’iyi ki yaptım’’ cümlesi ile mutluluğun doruğuna varır… Bazen de, ‘’Keşke ipler koptuğunda çekip gitseymişim, kördüğüme ne gerek vardı.’’ diyerek keşkeler limanına sığınır… Aslında keşke'lerden de korkmamak lazım. Çünkü her iyi hamle dil ucuyla savrulan bir keşke'nin ardından doğuyor. Keşkeler hayat tecrübesidir ve doğru yolu keşfetmemizi sağlar.

                                                ******

      İnsana baktık, kendimiz gibi gördük, paylaştıkça kaynaştık. Kaynaştıkça kullandık saf dostlukları, çıkarsız kardeşlikleri. Alırken mutlu olduk ama iş vermeye dönünce hesaplar değişti. Kardeşlik gitti, menfaatler başkaldırdı ruhumuzun derinliklerinden. Düşünmedik karşılıksız yapılan bir iyiliğin kat kat hikmetle geri döneceğini. Bir söz vardır bilirsiniz “İyilik yap denize at, balık bilmezse Halik bilir” Yani yapılan hiçbir iyilik karşılıksız kalmaz. Nede olsa katığımız iyilik, merhamet mayasıyla yoğurulmuş hamurumuz. En yüce gönüllü varlıklar olarak yaratılmışız.

Yine her şey, gönülde başlayıp gönülde bitiyor vesselam. İnsanoğlu bu dünyada kendi sıfatını kendi oluşturuyor nihayetinde. Seçim yine kendi elimizde. Cahit KARAÇ’ın da dediği gibi “Akıl düşünür, Gönül birleştirir, nefis ayrıştırır.”  ve hemen peşine şu cümleyi de ekler  “Akıl insanı ilahlaştırmamalı, ilaha yaklaştırmalı.”

    Yani İnsanlık bir nimettir, herkese nasip olmaz. Biliriz ki, gün gelir her şey aslına rücu eder. Ne olursa olsun biz iyilik yapmaktan, iyi insan olmaktan vazgeçmeyelim.

*********

      Hele gönlümüze bir sevda düşmüşse, işte o zaman anlarız yanmanın ne demek olduğunu ve en zor halini yaşarız insan olmanın. İnsanın akıl ile yürek arasında kalması yok mu? Gönlümüzde öyle güzelleştiririz ki, gözümüze perde iner, görmek istemeyiz yanlışlarını, bencilliklerini, sevgisizliğini, vefasızlığını… İçimizde öyle güzeldir ki, gitmesin isteriz. 

Aklımız derki;

 - kaç ondan, sana dair bir şey yok onda, mutlu olamazsın!

Canan Eren bir şiirinde;

Her şey gönül gözünün süzgecinden geçer...                

Yüreğin yanıltsa da bir gün seni
yeter ki sevgiye mağlup ol
akıl mağlup etmesin yüreği..!

İşte tam da bu sebepten,

     Gözünde büyüttüğünü de gönlünde büyütmeyeceksin.!!! Önce karşındakinin gönlünün büyüklüğüne, yüceliğine bakacaksın ki, perde kalkıp gözünde büyüttüğün gönlünü yıkınca, yıkıntılar arasında kalıp yok olmayasın...

     Ey İnsanoğlu bak ne güzel söylemiş Hz. Mevlana “Gönül öyle yolgeçen hanı değil dergâhtır! Paldır küldür girilip çıkılmaz günahtır!”

     Gönül gözünüz hep açık olsun…. 



Bu yazı 171 defa okunmuştur.

YORUMLAR

Henüz Yorum Eklenmemiştir.Bu Haber'e ilk yorum yapan siz olun.

YORUM YAZ



FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

HABER ARA
SON YORUMLANAN HABERLER
ÇOK OKUNAN HABERLER
GÜNDEMDEN BAŞLIKLAR
YUKARI