Bugun...
BABA Disiplini..!


Bahadır LÜSER
bahadirluser@gmail.com
 
 

 

       Babası canını çok sıkıyordu. Önce bir iş bulacak ve sonra Evi terk edecekti… Artık karar vermişti…

  • ‘’ Diş Fırçalarken suyu açık bırakma..!’’
  • ‘’ Salondan en son kim çıktı? Işıklar neden açık? İsraftır, kapatın çabuk..!’’
  • ‘’ Makası neden yerine bırakmıyorsun?’’

Bu saydığımız bir sürü ‘’kendisine anlamsız gelen’’ babasının ikaz ve söylemlerine dayanamıyordu.

                                                                      ***

     Sabah bir iş görüşmesine gidecekti ve eğer kabul edilirse aile evini bırakıp, kendisine bir ev kiralayacaktı. Artık kendi hayatını yaşamak istiyordu.

     Sabah, babası onu kapıda uğurladı.

-‘’Dikkatli ol ve bütün soruları cevaplamaya çalış, oğlum’’ dedi.

                                                                     ***

     Görüşme adresine gelince, kapıda bekçi yoktu. Bahçe kapısı açıktı ama sürgülü kilidinin demiri dışarıdaydı, giren çıkan herkes bu demire değiyordu. Hemen kilit sürgüsünü geri çekti ve içeriye girdi. Bahçede bir hortum suyunu boşa akıtıyordu. Onu aldı ve sulasın diye bir ağacın dibine bıraktı. Bir avluya girdi, duvar dibinde boşa çalışan bir vantilatör gördü. Gayrı ihtiyarı bir hareketle, vantilatörü kapattığını fark etti. Artık huyu nefsine galip geliyordu. Kendisini tuhaf hissetti.

     Oradan küçük bir odaya girdi. Üzerindeki okla ‘’Görüşme salonuna gider’’, yazan bir kağıt ters bir şekilde asılı duruyordu. Kağıdı düzeltip, görüşme salonuna girdiğinde diğer adaylar oturmuş sıralarını bekliyordu. Salonun ışıkları açıktı ve günün ışığı yeterince her yeri aydınlatıyordu. Aldırmak istemedi fakat babasının sesini duyar gibi oldu sanki ‘’ kapatın şu ışıkları’’ diyordu. Bu ses dikkatini dağıtıyordu. Duramadı hemen gidip ışıkları kapattı ve sırasını beklemek için bir kenara oturdu. Sırası gelince görüşme odasına çağrıldı.

                                                                   ***

     Masanın öbür tarafında oturan kişi evraklarını istedi. Diplomalarını inceledikten sonra, işe ne zaman başlayabileceğini sordu. Bu soruyu bir tuzak saydı ve ’’ imtihanın bir parçası olmalı’’ dedi kendi kendine. Ne cevap vereceğini bilemedi. Tedirginliği yüzüne yansımaya başladı. Karşısındaki adam; ‘’Neyi düşünüyorsunuz?’’ diye sordu. Biz burada kimseye soru sormadık. Adayları cevaplarıyla değil davranışlarıyla değerlendirmek istedik.

    Adaylardan hiçbiri senin gibi davranmadı. Bahçe girişinden itibaren herkesi izledik. Açık sürgü kilidi, boşa akan su, vantilatör, ters kağıt ve ışıklar hepsi imtihanın birer aşamasıydı. Bu sınavı başarılı bir şekilde tek sen geçtin. Yeni işin hayırlı olsun…

                                                                ***

    Babasının disiplini ve sürekli ikazları, kızması geldi aklına...Pişmanlık duydu ve bu işi sadece babasından gördüğü ve aldığı disiplinle kazandığını anladı. Eve çok mutlu döndü.

    Babası onu kapıda karşıladı.

-‘’ Nasıl geçti görüşmen, oğlum’’ dedi.

O an babasının eline sarıldı ve öptü.

Ve dudağından titrek bir cümle döküldü.

- ‘’ Teşekkürler Babacım’’

                                                      ***

Hayatta başarılı olmanın yolu, disiplin ve çevremize gösterdiğimiz sorumluluktan geçiyor…



Bu yazı 659 defa okunmuştur.

YORUMLAR

Henüz Yorum Eklenmemiştir.Bu Haber'e ilk yorum yapan siz olun.

YORUM YAZ



FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

HABER ARA
SON YORUMLANAN HABERLER
ÇOK OKUNAN HABERLER
GÜNDEMDEN BAŞLIKLAR
YUKARI